Gemici Dedem, denizle yoğrulmuş bir hayatın izlerini taşıyan bir çocuğun, dedesiyle olan bağını keşfetme serüvenini anlatıyor. Kışın soğuk günlerinde, bir denizcinin hayatına dokunuşuyla başlayan bu hikaye, resim ve paylaşım aracılığıyla geçmişle geleceği birleştiriyor. Çocuk, dedesi hakkında yaptığı keşiflerle hem kendini hem de ailesinin tarihini anlamaya başlıyor.
"Gemici Dedem" kitabının özeti şu şekildedir:
Karlı bir kış günü, kıvırcık saçlı, koca burunlu, yeşil-kırmızı ekose atkılı bir adam bir evin kapısını çalar. Bu adam, rüzgarın, güneşin, bulutların ve kuşların bilgisini özümsemiş, huyu suyu denize benzeyen, nasırlı elleri dümenini arayan bir denizcidir.
Çocuğun annesi Aysun Hanım ve babası Eşref Bey, adamın kim olduğunu merak ederler. Adam, çocuğun resim ödevine yardım etmeyi teklif eder ve çarşamba günü yeniden buluşmak için sözleşirler. Çarşamba günü buluştuklarında, çocuk eski resimlerini gösterir ve hiçbirini sevgiyle yapmadığını söyler. Bunun üzerine adam, çocuğu yeni bir resim yapması için cesaretlendirir ve çocuk güzel bir resim çizmeyi başarır.
Resim yapıp kaptanlık hakkında sohbet ettikten sonra hava bozulur ve çocuk evine dönmek ister. Adam, çocuğu evinin yakınlarında bir yere bırakıp barınağına döner. Çocuk, dedesiyle ilgili bir rüya görür ve ertesi gün fırtınada bazı evlerin zarar gördüğünü öğrenir. Okul çıkışında balıkçı barınağına gidip dedesinin iyi olup olmadığını kontrol eder, ancak barınağın yerle bir olduğunu görür. Yerde bulduğu eski bir fotoğrafı alıp eve döner ve fotoğraftaki çocuğun babasının küçüklüğü olduğunu anlar.
Böylece, çocuğun öz dedesiyle ilgili gerçeği öğrenmesi ve aralarındaki bağın güçlenmesi hikayesi sona erer.
